Στικτή έσω χοριοειδίτιδα (PIC)
Εισαγωγή
Η στικτή έσω χοριοειδίτιδα ή PIC (punctate inner choroiditis) είναι μια φλεγμονή του οπίσθιου τμήματος του οφθαλμού. Είναι μια μορφή οπίσθιας ραγοειδίτιδας με επιφυλακτική πρόγνωση για την όραση. Αυτό συμβαίνει για 2 λόγους.
Κατά πρώτον λόγω σχηματισμού διάσπαρτων φλεγμονωδών εστιών στον οπίσθιο πόλο του οφθαλμού ,οι οποίες εν συνεχεία οδηγούν στο σχηματισμό ουλών. Κατά δεύτερον λόγω σχηματισμού δευτεροπαθούς νεοαγγείωσης, όπως είχαμε παρουσιάσει σε παλαιότερο άρθρο μας. Η προσβολή της ωχράς από ουλές ή νεοαγγείωση προκαλεί σημαντική μείωση στην όραση.
Διάγνωση
Η στικτή έσω χοριοειδίτιδα δίνει εικόνα πολλαπλών λευκωπών εστιών/κηλίδων στον βυθό κατά τη βυθοσκόπηση. Συνήθως δεν υπάρχει αντίδραση στο υαλοειδές (το ζελέ στην οπίσθια κοιλότητα του ματιού).


Κατόπιν ο αυτοφθορισμός δίδει πολύτιμες πληροφορίες, γιατί απεικονίζει την κατάσταση και την προσβολή του μελάγχρου επιθηλίου. Το μελάγχρουν επιθήλιο είναι μια σημαντική στοιβάδα του αμφιβληστροειδή χιτώνα. Υποστηρίζει και θρέφει τους φωτοϋποδοχείς της όρασης. Η στικτή έσω χοριοειδίτιδα προσβάλλει κατεξοχήν αυτή τη στοιβάδα. Επίσης, η οπτική τομογραφία συνοχής OCT μπορεί να δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την ανατομική βλάβη με χαρακτηριστικές εικόνες.


Τέλος, σε διαγνωστικά διλήμματα και αμφίβολες περιπτώσεις οι αγγειογραφίες με σκιαγραφικό, ειδικά με ινδοκυανίνη, μπορούν να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση ή να αποκλείσουν άλλες ύποπτες οντότητες.
Θεραπεία
Η θεραπεία της PIC απαιτεί απαραίτητα την χορήγηση συστηματικής ανοσοκατασταλτικής αγωγής για μακροχρόνια ύφεση της νόσου. Συνήθως χορηγούμε κορτιζόνη αρχικά, για άμεση ανταπόκριση και γρήγορη καταστολή της φλεγμονής. Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα συμβάλλουν στο μακροχρόνιο έλεγχο της φλεγμονής χωρίς την ανάγκη μακροχρόνιας χορήγησης κορτιζόνης. Η κορτιζόνη είναι πολύτιμη μόνο στην οξεία φάση, καθώς η χρόνια χορήγησή της αυξάνει τον κίνδυνο για σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Πορεία της νόσου
Η στικτή έσω χοριοειδίτιδα έχει επιφυλακτική πρόγνωση. Ωστόσο, σήμερα, με τα νέας γενιάς ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, ιδιαίτερα δε τους βιολογικούς παράγοντες, η πρόγνωση και η πορεία των περισσότερων οπίσθιων ραγοειδιτίδων έχει βελτιωθεί σημαντικά. Το ίδιο ισχύει και για την PIC. Παρά ταύτα ο κίνδυνος υποτροπής ελλοχεύει πάντα.
Στο περιστατικό που παρουσιάζουμε στο παρόν άρθρο, μετά από μακροχρόνια ύφεση, η νόσος υποτροπίασε με νέες εστίες φλεγμονής και νεοαγγείωση στην ωχρά. Στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητη η ταυτόχρονη αντιμετώπιση της υποτροπιάζουσας φλεγμονής και της νεοαγγείωσης. Δηλαδή, η έναρξη ανοσοκατασταλτικής αγωγής και οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις.